Fotoreportage

De dame die onze zwangerschapsshoot heeft gedaan, doet ook de geboortefotografie’ .
- ‘Jaaaaaa, dat is zo leuk he! Zo’n shoot met zo’n klein baby’tje’.
‘Ja, dat is inderdaad erg leuk en gaat ze ook doen, maar we bedoelen GE-BOOR-TE-fotografie’.
- ‘Oh, dat. Dussehhh… op het moment zelf bedoel je…..’  - en we zien de bedenkingen bijna op hun voorhoofd staan.

Ja inderdaad, op het moment zelf. Geboortefotografie is voor velen een absolute no-go. En dat mag. Dat is uiteraard ieder voor zich. 

Ik had er lang geleden over gelezen en het leek mij heel bijzonder. Bijzonder om een naslagwerk te hebben van een levensveranderende gebeurtenis.
Ik hou sowieso van foto’s, van het vastleggen en maken van herinneringen en waarom dan niet van juist zoiets speciaals. Iets wat je echt niet opnieuw kunt doen.

Ook wilde ik mijn lief niet met deze moeilijke taak opzadelen en hoefde hij zich er op het ‘moment suprême’ niet mee bezig te houden, behalve met mij en de geboorte van Aron. Ook kreeg hij nu geen gemopper van mij achteraf over de gemaakte foto’s.
Want ja, het is niet mogelijk, maar het allerliefst had ik nog zelf de foto’s willen maken ook.

Is het dan niet raar en naar, om iemand er steeds omheen te hebben die maar aan het klikken is?
Ik kan daar volmondig op reageren met ‘nee!’. Op het moment van bevallen zijn er toch al meerdere mensen met mij/ons bezig die we tot een paar uur eerder niet kenden en hun dagelijkse werk uitvoeren. Die ene persoon extra, die ook haar werk uitvoert, maakte ons niet uit. 

Was je je er niet heel bewust van dat ze er was en werd je daardoor niet afgeleid?
Ja, ik was me er wel bewust van, maar ik heb me daar voor afgesloten. Ze was er, maar ze was er ook niet. Dit ging om ons en van te voren weet je dat het geen charmante foto’s worden, maar juist dat is echt. The real thing. Het IS geen beautyshoot, maar een gebeurtenis-en-emotie-reportage. Een documentatie van ons verhaal. Het einde van de lange aanloop, het begin van een heel nieuw leven! DAT is het vastleggen wel waard vonden wij. Tenslotte hebben we ook ‘the making of’ van Aron zelf gefilmd, gefotografeerd en beschreven (punctie en terugplaatsing). Echt? Ja echt! Daarnaast heeft ze ook het personeel niet in de weg gelopen. Zij konden hun werk prima uitvoeren. (zij vonden het juist wel leuk en interessant, want het was voor hen voor het eerst)

~~~~

En dan...Eindelijk! Na een tijd wachten kregen we bericht dat Getsje klaar was. Daar was dan ons geboorteverhaal op beeld. Het is een film(pje) geworden met foto’s van het begin tot het einde. We gaan langs bij Getsje en we bekijken het filmpje met zijn vieren.

We waren… we zíjn… onder de indruk. Tranen vloeien en het gevoel komt weer terug. Ik kijk naar twee opgewonden koppies in afwachting van, de heftig wordende weeën, het bemoedigende personeel, mijn lief die zijn best doet mij te ontlasten en zijn onmacht, het harde werken, de oerkrachten die aan het einde nodig zijn en dan……dan naar het perfecte kleine mensje dat ik aanpak en op mijn borst gelegd wordt, een trotse blik van een papa en een opgeluchte en verwonderde mama.

Even ben ik terug naar nu: Ik kijk naar Aron op mijn schoot, hij kijk me met grote ogen en open mondje aan, alsof hij voelt dat dit bijzonder is en ik slik nog even verder.

Terug naar het filmpje…

Op het beeld komen de foto’s voorbij van Aron, van hoe hij in mijn buik opgevouwen zat, het wegen, temperaturen, aankleden, enzovoorts, zijn kleine gerimpelde handjes en voetjes. Je ziet Aron per beeld al veranderen van verfrommelde frummel naar frummel. Je ziet ons bijkomen, ons eerste beschuitje eten en uiteindelijk met zijn drieën naar onze kamer lopen en trots bij de wieg staan.

PRACH-TIG!

We hebben Getsje persoonlijk al bedankt, maar bij deze doen we dit nogmaals. Want behalve dat ze de foto’s heeft gemaakt, was ze ook eigenwijs. Ze kwam vroeg in het ziekenhuis. Mijn blik sprak volgens haar boekdelen ‘Wat doet zij hier NU al??’. Gelúkkig was ze eigenwijs, want anders had ze nooit ons verhaal compleet gehad (de bevalling ging snel!).

Omdat het zo druk was in het ziekenhuis, moest het personeel overal en nergens zijn, waardoor we veel alleen werden gelaten. Tevens had het personeel niet verwacht dat het zo snel zou gaan.

Daar zitten dan een aanstaande papa die niet weet wat hij moet doen en een aanstaande mama die niet weet wat haar overkomt! Maar daar was Getsje die mij bemoedigende woorden toesprak en mijn lief aangaf wat hij voor mij kon doen.
Dus voor bevallingsbegeleiding is Getsje wederom geschikt, haha!

En wat men vaak vergeet…. het is niet alleen het maken van de foto’s. Getsje heeft zich de periode rondom mijn uitgerekende datum vrij gehouden om standby te staan, had een oppas geregeld voor haar zoontje, waar hij elk moment terecht kon, want als je weg moet, moet je weg. En na de bevalling begint het uitzoeken en het bewerken van de foto’s tot een filmpje. Er zit gewoonweg veel werk in!

Getsje doet het met alle liefde en dat zie je terug.

We zetten het filmpje niet openbaar, maar willen wel een aantal foto’s met jullie delen om jullie een idee te geven van wat er gefotografeerd is. Misschien stel je je mening bij. Misschien ook niet. Ons maakt het niet uit. Wij zijn ontzettend blij dat wij Getsje erbij hebben gehad.

Uiteraard hebben wij Getsje betaald, maar het resultaat…. dat is ONBETAALBAAR!







Getsje Vijn Fotografie is te vinden op facebook! 












Reacties

Saar op 05-09-2015 18:57

In een woord; prachtig!

Commentaar
Jouw naam/bijnaam
Website url
E-mail
Je Punt profiel
Hou mij op de hoogte
Ik wil op de hoogte gehouden worden
Dit is een verplicht veld
Categorieën
Wie is ze?

Feitjes:
Blond, dertiger, Fries, alive and kicking, vriendin van, bazinnetje van, secretaresse, creatief, houdt van gezelligheid, van feestjes en van (de muziek van) 3 Volendamse heren; dit vaak combinatie met elkaar.

Eigenschappen
Dat is aan jou om daar achter te komen.

~~~~~~

Mijn: webwinkel

Mijn: email

 

Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl